95% van mijn foto’s zijn onscherp

Mijn macrolens is een verbluffend stukje techniek; state of the art. Maar het is een nogal oppervlakkig type met weinig diepgang. De scherpte is, daar waar het mes van de focus snijdt, slechts als een dun reepje aanwezig.

Dauwdruppel op het puntje van een blad en een juffer onscherp daarachter

Proberen om toch zoveel mogelijk scherp te krijgen vind ik een frustrerend streven. Ik omarm daarom de intrinsieke kwaliteiten van deze lens als een goede vriend.

Vlinder

Met de kwaliteit van dit soort onscherpte kom je het dichtst in de buurt van tekenen met licht. Het expressieve soort licht, zoals een tekening die je maakt met zachte potloden op een ongestreken vel papier.

Bij op een bloem

Bij opname met een hoge iso-waarde krijg je er gratis een mooie korrel bij. Neem schrikverhalen over een beetje ruis in je foto gerust met een korreltje zout, het heeft zich lang geleden bewezen. Diffuus daglicht en snel bewegende onderwerpen, zoals bijen, zorgen nou eenmaal al snel voor een wat hogere iso-waarde.

Heidelibel waait mee met het gras
Hommel in een bloem van een distel
Kaardebol

Bekijk meer macrofotografie in mijn portfolio.